| Profilo di Lita~☁ ☀ , , * ‵‵ M i s s L...FotoBlogElenchi |  Strumenti  Guida |
|
19 settembre ::.a call from HIM.::  "ดีใจ" .....คำเดียวที่สามารถพูดได้ในวันนี้ เวลา 13.30น. ในห้องเรียนEC320...โทรศัพท์ลลิตาดัง ((คิดในใจ..ใครโทรมาว๊า?? จะเรียนเข้าใจมะเนี่ย??)) private no. ไม่ขึ้นเบอร์แฮะ - -" สงสัยว่าใครเลยรับซะหน่อย ..เดินออกมานอกห้องเพื่อคุยโทรศัพท์ ^^ เค้า: "ฮัลโหล" เทอ: "เราเองนะ"....((คิดในใจ..เรานี่ใครวะ?)) เค้า: "ใครอ่ะ?" เทอ: "นัก....." ((เฮ้ยยย นักโทรมาหาเหรอ? จริงเหรอ? กรี๊ดดดด)) เค้า: "อ๋อ...... เฮ้ยยยยย" ((พูดอะไรไม่ออก 5555)) เทอ: "เปนอะไร" เค้า: "ป่าว โทรมาทำไมเนี่ย?" ((- -" อะไรของกู๊..ดูถามดิ)) เทอ: "ก็คิดถึง" เค้า: ((เขินเว้ยยยย)) "เวอร์ๆๆ ไม่เชื่อหรอก" เทอ: "จริงๆ คิดถึงจริงๆเลยโทรมา" เค้า: "อืม โอเคๆ แล้วไม่มีเรียนเหรอ?" ((พูดไม่ออก เปลี่ยนเรื่องเหอะ)) เทอ: "ใครเค้ามีเรียนตอนตี2ครึ่งกันล่ะเทอ?" ((แป่ว! หน้าแตก ถามอะไรแบบไม่คิดอีกแล้วกรู)) เค้า: "อ่าว เออเนอะ 555+ ลืมไปๆๆ" . . . เค้า: "แล้วเทอเอาเบอร์เค้ามาจากไหนเนี่ย หรือว่าเอาเบอร์ไปด้วย?" เทอ: "ก็อยากโทรเลยหามาจนได้อ่ะ" เค้า: "เวอร์ เอาเบอร์ไปใช่มะล่ะ" เทอ: "อืม ก็เอาโทรศัพท์มาด้วย วางไว้เฉยๆ ไม่เคยได้ใช้ 555+" เค้า: "อ่านะ ไม่น่าเชื่อว่าจะเอาไปด้วย คือแบบว่าไม่คิดว่าจะมีเบอร์เค้าติดตัวไป" เทอ: "โหย นี่ผิดหวังใช่มั้ยเนี่ย ฮะ? ที่เค้ามีเบอร์ณาอ่ะ" เค้า: "555 ไม่ผิดหวัง แหม...ก็เค้าดีใจไง" ((อุ๊ยเขิน)) เทอ: "อยากดูรูปมั้ย ถ่ายไว้เยอะเลย" เค้า: "จะดูยังไง facebookก็ลบไปแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือจะส่งมาตอนนี้เลย?" ((งง ว่ามันจะมาไม้ไหน อยู่ดีๆก็จะโชว์รูปเฉย)) เทอ: "อืม เด๋วส่งเมลล์ไปให้ตอนนี้เลย เนี่ยกะลังส่งละ" เค้า: "ขอรูปที่เทอดูดีอ่ะ มีมะ?? 55555+" เทอ: "เค้าไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองเท่าไหร่อ่ะ ถ่ายแต่วิวเยอะเลย" เค้า: "อืม ส่งมาก็ได้ ส่งมาเยอะๆด้วย โอเค๊?" เทอ: "ได้ เด๋วส่งแบบเยอะมากๆๆๆ ดูไหวป่ะล่ะ" เค้า: "ให้จริงเหอะ ส่งมาเล้ย รับได้ เยอะๆเลย สบายยย" ((ความจริงมันส่งมาให้14รูป..เหอๆ เยอะมากกก -*-)) . . . เค้า: "นี่มันดึกมากแล้วนะ ไปนอนได้แล้ว!" เทอ: "อ๋อไล่เหรอ งั้นไปนอนละ แค่นี้นะ" เค้า: "เฮ้ยยยๆๆ ล้อเล่น - -" เทอ: "ณาก็ไปเข้าเรียนไ้ด้แล้ว คุยนานแล้วนะเนี่ย" เค้า: "ฮ่าๆๆ ไม่เปนไร ขี้เกียจ" ((- -* แถไปเรื่อยเลยกรู)) เทอ: "....." เค้า: "อ้อ จะบอกว่าส่งโปสการ์ดไปให้อีกอันแล้วนะ รอรับด้วย" เทอ: "อีกแล้วเหรอเนี่ย ขยันส่งจริงนะ" เค้า: "เค้าชอบโปสการ์ดก็เลยอยากส่งให้ เค้าส่งอันที่เค้าชอบไปให้เลยนะเนี่ย เก็บไว้ดีๆด้วยล่ะ" เทอ: "ชอบแล้วทำไมไม่เก็บไว้เองล่า ส่งให้ทำไม" เค้า: ((อ่าวไอ้นี่ กวนตีนละ)) "ก็ซื้อ2อันไง เก็บไว้เองอันนึง รวยอ่ะ จะทำไม ฮ๊า?" เทอ: "โอเคๆๆ ไปเรียนเถอะ เด๋วเค้าจะไปนอนแล้วแหละ" เค้า: "อืมๆ คิดถึงเน่อ เทอสู้ๆนะ" เทอ: "อืม บาย" เค้า: "บาย" ========================================== มันก็เหมือนไม่มีอะไร แต่ความรู้สึกคือแบบ...โทรมาหาจริงๆเหรอ? ไม่เคยคิดว่าเทออยู่ที่นั่นแล้วเทอจะโทรมาหาเค้า ทางไกลระหว่างประเทศเลยเนี่ยนะ...คือแบบsurpriseมากๆอ่ะ ทำอะไรไม่ถูกเลย - -" ขอบคุณที่ยังคิดถึงกัน ขอบคุณที่โทรมาหากัน เค้าก็คิดถึงเทอ...เหมือนกับที่เทอบอกว่าเทอคิดถึงเค้า :) 14 agosto .:: วันที่ไม่มีเธอ ::. วันนี้....เวลา11โมง....เธอไปแล้ว TT-TT มันรู้สึกแบบ บอกไม่ถูกอ่ะ...มันเศร้าๆเซ็งๆยังไม่รู้ดิ แต่เรื่องเมื่อคืนมันเศร้ายิ่งกว่า เค้าอุตส่าห์บอกเธอแล้วว่าเค้าจะโทรไปหา เธอก็บอกว่าโทรมาดิ กี่โมงก็ได้ ถ้าเธอนอนแล้วก็จะตื่นมารับโทสับ แต่กลายเป็นว่า..เมื่อคืนปามาน3ทุ่มกว่าๆค้าก็โทรไปหาเธอ เธอไม่ได้รับ แต่ก็โทรกลับมาหา...ก็เลยถามว่าทำอะไรอยู่ เธอบอกว่าจัดของอยู่นิดหน่อย เค้าเลยถามว่าแล้วคุยได้มั้ย เธอกลับถามว่า...แล้วณามีอะไรรึป่าวล่ะ?? เสียใจ.....เสียใจที่ได้ยินเธอถามแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป บอกไปว่า ก็แค่อยากคุยด้วย แต่เธอกลับบอกว่า เด๋วค่อยคุยได้มั้ย ขออยู่กับแม่ก่อน เด๋วแม่งอน โอเค เข้าใจ เพราะถ้าเป็นเราเราก็อยากอยู่กับครอบครัว ใช่มะ? ก็เลยบอกเธอว่า งั้นอยู่กับแม่ไปเถอะ เด๋วดึกๆจะโทรไปใหม่ แล้วประมาณเกือบๆ5ทุ่มเค้าก็โทรกลับไป ถามเธอว่าว่างรึยัง คุยได้รึป่าว...เธอบอกว่ากะลังดูหนังอยู่กับพ่อ - -" ((วันนี้กุจะได้คุยมั้ยเนี่ยยยยยย นึกในใจ)) ก็เลย บอกไปว่าโอเค งั้นถ้าว่างเมื่อไหร่โทรมาละกัน เด๋วจะโทรกลับไปเอง เธอก็อืมๆ โอเคๆๆ แล้วก็วางไป เธอจะรู้มั้ยว่าเมื่อคืนเค้าเหนื่อยมาก ปวดหัวมาก แล้วก็ง่วงมาก ถ้าไม่ใช่เพราะว่าวันนี้เธอจะไปอเมกา เค้าคงนอนไปตั้งแต่ตอน4ทุ่มละ แต่เมื่อคืนเค้ากลับนั่งรอ...รอว่าเมื่อไหร่เธอจะว่าง จะได้คุยกันบ้าง รอจนเค้ารอไม่ไหวแล้ว มันปวดหัวมากๆจริงๆ เที่ยงคืน15นาที...เค้าตัดสินใจโทรไปหาเธออีกครั้ง เธอรับโทรสับ............แต่เธอไม่ยอมคุย เหมือนปกติที่เราคุย อาจเป็นเพราะว่าแม่เธออยู่ข้างๆ...เค้ารู้สึกได้ว่าเธออึดอัด และเหมือนไม่อยากจะพูดอะไร...เพราะจากปกติที่เธอจะเรียกเค้าว่า"เธอ" เมื่อคืนเธอไม่ได้เรียกแบบนั้น เธอพูดเหมือนกับเค้าเป็นเพื่อนธรรมดาคนนึง เธอเรียกเค้าว่า "แก" แทนที่จะเป็น "เธอ"หรือ"ณา" แบบที่ปกติเธอจะเรียก เค้าเสียใจ...จริงๆ....ถ้าเมื่อคืนเค้าร้องไห้ได้ เค้าคงร้องไปแล้ว จากที่มีเรื่องอยากจะพูดคุย อยากจะบอกเธอตั้งมากมาย เมื่อคืนเลยพูดได้แค่ "เดินทางปลอดภัยนะ" แค่นั้น...แค่นั้นจริงๆ .........แล้วก็ต้องวางโทรศัพท์ไป............. การบอกลากันก่อนเธอเดินทาง...เค้าทำได้แค่นี้ เธอจะรู้มั้ยว่าเค้าเสียใจ...เธอจะรู้มั้ยว่าเค้านั่งรอเธอตลอดเวลา แต่เธอเป็นคนที่ไปหนิ...ส่วนเค้าเป็นคนที่ต้องรอ ความรู้สึกของ2คนมันต่างกันนะ เธอได้แต่พูดว่า9เดือนมันแป๊บเดียวเอง แต่สำหรับคนที่รออยู่ มันไม่มีคำว่าแป๊บเดียวหรอกนะ...รู้มั้ย อยากจะโกรธเธอเรื่องเมื่อคืน.....แต่ มันก็โกรธไม่ลง ตอนนี้ที่ทำได้เพียงอย่างเดียวคือ "รอ" สินะ ปอลอ. มะปราง.....อย่าด่ากุเลยนะ กุก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ะ 09 agosto .:: การพบกัน ,, เพื่อจากลา ::. ((เฮ้อ...ช่วงนี้มีแต่เรื่องของเธอทั้งนั้นเลยนะ...เบื่อจัง)) ป่วยค่ะ....เมื่อวันพะหัสที่ผ่านมา ลิตาป่วยค่ะ!! กลัวเป็นหวัด2009แทบตาย....เหอๆๆ จริงๆแล้วเธอบอกว่าจะเข้ามาหาวันศุกร์... และด้วยอาการป่วยเนี่ย..ทำให้คิดว่าต้องอดเจอเธอแล้วแน่ๆ เลยส่งmsgไปบอกเธอนิดนึงว่าไม่สบาย พรุ่งนี้คงอดเจอแน่เลย TT-TT ก็เซ็งๆไปตามอารมณ์(ป่วย) ใครจะไปรู้ว่าคืนนั้นประมาณเกือบ5ทุ่ม...เธอโทรมา ((เหอๆ ส่งmsgไปตอน5โมงเย็น โทรมา5ทุ่ม = =")) เธอโทรมาถามว่า........... "ไม่สบายเหรอ? เป็นอะไรมากมั้ย? เค้าอยู่ที่ม.แล้ว ลงมาหาไหวมั้ย? ตอนนี้อยู่เซเว่น เอาอะไรรึป่าว?" ((คำถามมาเพียบบบบบบ -*-)) ก็เลยบอกไปว่าหิว แต่ไม่รู้จะกินอะไร (เข้าใจอารมณ์คนไม่สบายใช่มะ?) สักพัก เธอก็โทรมา บอกว่าอยู่หน้าหอณาแล้ว...ขอน้ำไม่เย็นด้วยดิ - -" โอเค ก็แบกน้ำไปให้1ขวด ((แกใช้งานคนป่วยเหรอเนี่ยยยยย)) พอเดินลงไป เธอไม่พูดอะไร แต่หยิบขนมปังกับโอวัลตินอออกมาให้ เราก็...งงดิคะ...ใครจะไปรู้ว่าจะซื้ออะไรมาให้กินจริงๆ เลยพูดไปแค่ ซื้อมาให้ทำไมเนี่ย ไม่ได้บอกให้ซื้อซะหน่อย :p เธอตอบว่า....อ้าว ก็ณาบอกว่าหิวหนิ เลยซื้อมาให้ ไม่รู้ว่าจะชอบป่าวเพราะถามก็ไม่บอกว่าจะเอาอะไร ((ซึ้งงงงงงง...น้ำตาจะร่วง...นี่ไม่ได้เวอร์นะ!)) แล้วลลิตาก็ถามข้อสงสัยที่อยากจะรู้ออกไปจนได้ "ไหนบอกว่าจะมาม.พรุ่งนี้ไง แล้วทำไมมาอยู่นี่ได้เนี่ย?" แล้วคำตอบเธอก็ทำให้อึ้ง.... "ก็...ณาบอกว่าไม่สบายไง เลยมาหา" ((................อึ้งแดกไปเลย.................)) จริงรึป่าวไม่รู้ แต่แค่นั้นก็รู้สึกดีมากมาย เธอบอกว่าเพิ่งมาถึงเนี่ย เลยยังไม่ได้กินไรเลย จริงๆนะ กินไปสักพัก...เธอก็พูดประโยคที่เค้าไม่อยากได้ยินที่สุดขึ้นมา "ศุกร์หน้าเราจะไปแล้วนะ" TT______________________________TT เงียบ.....ลลิตาเงียบไปแป๊บนึง..แต่ไม่อยากให้เธอรู้ว่าเศร้า ก็เลยพูดไปว่า..."เออ จำได้น่า รู้แล้วว่าศุกร์หน้า ย้ำจริงเชียว" เธอคงอึ้งๆมั้งที่ตอบไปงั้น - -" ก็เลยนั่งกินข้าวเงียบไปเลย ระยะเวลาวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันมีแค่เวลาในการกินข้าว1กล่อง -*- เธอไล่เค้าขึ้นไปนอน((ทำไมกรูต้องมาป่วยวันนี้เนี่ยยยยย)) ก่ิอนไป..เค้าถามเธอว่า "วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันใช่มั้ย?" เธอตอบว่า "ไม่หรอก เด๋วอีก9เดือนก็เจอกันใหม่ จริงมะ" ลลิตา...ยิ้มมมมมม :] ((แต่เธอไม่เห็น ฮ่าๆๆๆ)) แล้วตอบไปว่า "อืมเนอะ" คำพูดสุดท้ายที่เค้าให้เธอ...มีเพียงแค่คำว่า "ขอบคุณนะ" เธอคงคิดว่าเค้าขอบคุณสำหรับขนมปังและโอวัลตินสินะ จริงๆแล้ว คำขอบคุณ ที่ให้เธอมันมีมากมาย ขอบคุณสำหรับ1ปี..ไม่ใช่สิ..1เทอมที่ผ่านมา ขอบคุณที่เข้ามาช่วยเหลือตลอดเวลา ขอบคุณที่มอบเวลาดีๆให้ แม้จะไม่มาก แต่ก็ประทับใจ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่มีให้ ขอบคุณในทุกๆอย่าง ทุกๆเรื่อง ที่ทำให้ได้รู้จักเธอ แล้วเค้าจะรอ...9เดือน...แป๊บเดียวเอ๊ง(อย่างที่เธอบอกนะ n_n) 05 agosto .:: last night call ::. เมื่อคืนนี้...ความจริงก็เป็นคืนปกติที่เราก็นั่งเล่นเกมอะไรไร้สาระ เรื่อยเปื่อย แล้วประมาณเกือบเที่ยงคืนก็มีคนโทรมา........ ((หันไปดูที่หน้าจอโทรศัพท์)) ชื่อที่เห็นคือชื่อเธอ...ก็งงๆนิดนึง เพราะปกติเธอก็ไม่เคยจะโทรหาเล๊ย - -" เธอทำเป็นเนียนๆ ถามว่าเรียนเปนไง ทำข้อสอบได้มั้ย มีคนติวให้ป่าว แต่จริงๆแล้ว... เธอโทรมา...เพื่อบอกว่า "ณา เราจะไปแล้วนะ" เออ ใช่...ชั้นรู้แล้ว!!! เธอจะไปแล้ว ก็ได้แต่ถามกลับไปว่าเดินทางกี่โมง ....คือมันพูดไม่ออก TT-TT เธอบอกแค่ว่าเด๋วเธอจะเข้ามาหาที่ม. ความจริงแล้วไม่อยากให้เธอมาเลย ก็เลยบอกไปขำๆว่าไม่ต้องมาหรอก...ไม่อยากเจอ ((แล้วก็ขำไปเนียนๆ)) เธอบอกว่าจะมานั่งเรียนด้วย...จะมาขอหมากฝรั่งจากณา เธอคิดถึงบรรยากาศเก่าๆที่นั่งเรียนด้วยกัน ((กุอยากจะร้องไห้!!!)) แต่ก็พูดฮาเนียนๆกลบเกลื่อนเช่นเดิมว่าก็หิ้วเราไปอเมกาด้วยสิ เด๋วซื้อหมากฝรั่งไปแบ่งให้กินตอนอยู่อเมกา ((ฮ่าๆๆๆ แล้วก็ขำเช่นเคย)) เธอบอกว่าขอบคุณสำหรับmsgที่ณาส่งให้ตอนวันเกิด เธอบอกว่าเราไปแค่9เดือนเอง..ไม่นานหรอก ((กุคิดในใจ แม่งนานนะแว๊ยยยยยยยย)) ก็เลยบอกว่า9เดือนมันนานนะ....จริงๆ แต่เธอก็ยังบอกว่าไม่นาน ((เออๆ ไม่เถียงละ -*-)) คุยไปคุยมา เธอบอกว่าจะไปนอนแล้ว ซะงั้น แต่เธอก็ยังพูดทิ้งท้ายว่า...เด๋วจะเข้าไปหาที่ม. ไปนั่งเรียนด้วยนะ ก็ได้แต่เออๆตอบไป...แต่ในใจไม่อยากให้มาเล๊ย กลัวคิดถึง 555+ มันเป็นความรู้สึกแปลกๆนะ...ทั้งดีใจและเสียใจ ดีใจที่เธอยังนึกถึง ยังแคร์ แต่เสียใจที่เธอต้องไปแล้วจริงๆ ถ้าเป็นไปได้อยากย้อนเวลากลับไปปี1....ให้เราได้รู้จักและสนิทกันตั้งแต่ตอนนั้น จะได้รู้สึกว่าได้ใช้เวลาด้วยกันนานกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้...เฮ้อ~~~ แล้วกุก็เพ้อเจ้ออะไรคนเดียวอีกละ ปอลอ. คิดถึงเธอจริงๆ 22 luglio .:: เธอจะไปแล้ว ::. ตั้งแต่เปิดเทอมมาก็ได้เจอแค่ไม่กี่ครั้ง แต่ตอนนี้...อีกแค่ไม่กี่วันข้างหน้า เธอก็จะไปอยู่ไกลจากเค้ามากมาย เวลาอีกตั้ง1ปีนะ...กว่าเธอจะกลับมา ตอนนี้ช่วงสอบ..เค้ายิ่งคิดถึงเธอมากมาย จากนี้ก็คงไม่มีคนมาช่วยติว TT-TT งานEcon Night..ก็ไม่มีเธอเล่นดนตรีอยู่บนเวทีนั้น ในห้องเรียนหลักเสด ก็ไม่มีเธอคอยนั่งข้างๆ คอยอธิบายให้เค้าฟัง มันอ้างว้างน๊าาาาาาา เค้าคิดถึงเธอนะ........มากๆ เอาไว้รอ1ปีหลังจากนี้...รอเธอกลับมา แล้ว...ค่อยว่ากันอีกที 555+ ปอลอ.วันนั้นที่บอกว่าไม่ได้คิดอะไร เราเปนแค่เพื่อนกันแหละ...ความจริงแล้วเค้าโกหกเทอ TT-TT ปอลอ.ส่งท้าย~~กุเพ้ออะไรอีกเนี่ยยยย...จะสอบอยู่ละ ทำไมไม่อ่านหนังสือ??? = =" 03 luglio .::ตามนั้นเลย::.เบื่อ.........โว้ยยยยยยย!!!!~~
ปี3..แล้วหรือนี่??
เสดสาด....
เรียนไปทำด๋อยอาร๊ายยยยย??
มีแต่เลขๆๆ กราฟๆๆ
shiftเส้นกระจาย!
shiftไป shiftมา...
ชีวิตกุจาshiftหายแล้ว!!!
**ก็ไม่มีอะไรมากสำหรับentryนี้
**ก็แค่กุเก็บกดโว้ยยยยย
**"เกลียด"นิยม..ลอยมา = ="
((ปอลอ. เฮ้อ...กุละเซ็ง! แค่นั้นแหละ)) 07 marzo .:: โมโหมาก!! ::. สำหรับบางคนแล้ว เรื่องนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย ..แต่สำหรับชั้น...มันน่าโมโหมากกกก!!!! ไปดูหนังมา เรื่อง "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" ทุกอย่างเปนปกติ ตั้งแต่ตอนซื้อบัตร ซื้อป๊อปคอร์น อะไรพวกนั้น จนถึงตอนก่อนจะเข้าไปในโรงหนัง... ...ก็จะมีคนตรวจบัตร แล้วก็ตรวจกระเป๋า ก็ตรวจไปสิ ชั้นก็ไม่ได้มีอะไรผิดปกติในกระเป๋าอยู่ละ แต่ปะเด็นคือ..มันตรวจบัตรใช่มะ..ก็ต้องฉีกหางบัตรไป ok รอยประก็มีให้ฉีกอ่ะนะ นี่เล่นฉีกบัตรกูแหว่งไปครึ่งอัน " ก รี้ ด ด ด ด ด ด ! ! ! ! " คือกุเก็บบัตรหนังได้มั้ยล่ะ?? เมิงเล่นฉีกซะเหลือแค่เนี้ย ยังกะเศษกระดาษไร้ค่า..กุจะเก็บยังไงฮ๊าาาา? น่าประทับใจมาก.. เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไปดูหนังแล้วฉีกบัตรได้เลวร้ายขนาดนี้ โถ..ไม่อยากจะด่านะ แต่โมโหเว้ย...อีหน้าปลาเทศบาล!!!! ทำกะกุอย่างงี้ได้ไงว้า ฮ้า??? นี่กุต้องกลับไปดูอีกรอบใช่มั้ย?? เพื่อจะเก็บบัตรหนัง ปอลอ. แต่หนังเค้าดีจริงๆนะ ไปดูๆๆๆ ^^ 26 febbraio .:: BlueBerry Cheese Pie::. บลูเบอร์รี่ ชีส พาย
 ณ ร้าน...อะไรซักอย่าง ข้าง7-11 Zone C
somehow ,, มัน "อร่อยมาก"
ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ..เค้าทำอร่อยจริง
หรือว่าเพราะวันนั้น
 ชั้นมีเธอนั่งกินอยู่เคียงข้างกัน~~((...เพ้อเจ้อ...))~~
...พาย1อัน เล็กมากกกก ตั้ง40บาท เลยซื้ออันเดียว
กินด้วยกัน 2 คน ฮ่าๆๆๆๆ งก!!
((เธอโคตรขี้โกง แย่งชีสกินหมด แล้วยังจะมาบอกว่ากลัวณาอ้วน - -"))
ขอบคุณเธอ สำหรับการติววันนั้น...นะ
ขอบคุณที่ยอมสละเวลาติว 320 ของตัวเองมาติวให้เค้าแทน
ขอบคุณที่บอกว่า สัญญากับณาไว้แล้วว่าจะติวก็ต้องรักษาสัญญา
ขอบคุณที่พูดว่า ณาสำคัญกว่าการติว320
....แม้ว่ามันจะดูโกหกไปซักนิด ฮ่าๆๆๆ
....แม้ว่าทั้งหมดนั้น อาจจะเป็นแค่การล้อเล่น
แต่ก็ ขอบคุณมากๆ จริงๆ ~~((เพ้อหนัก))~~
สำหรับตอนนี้...แค่เท่านี้ก็ดีมากแล้ว
ยังไงซะ เธอก็ต้องไปอเมริกาอยู่ดี...เข้าใจความรู้สึกแบบนี้ละ อารมณ์นี้เริ่มไม่ปลื้มอเมริกาเท่าไหร่ละ..อเมริกาคือการพลัดพราก!!! 30 gennaio .:: ภาคต่อของ "ผม" ::. ก็นะ .. . ตัดผมคราวที่แล้ว
มันยังไม่สั้นสะใจ แบบที่เราต้องการ 555
เลยไปตัดมันอีกรอบซะเลย ,, บ๊อบเท เลยค่ะ ;)
ผมก็เลยเหลืออยู่แบบประๆบ่า
ผู้คนทั้งหลายก็ทักกันเข้าไปว่า .... ..
"อกหักรึไง? ตัดผมซะสั้นขนาดนี้"
โอ๊ยยยย~!! กุละเบื่อกับคำถามนี้
อยากจะทำป้ายแขวนคอแล้วบอกว่าไม่ใช่โว้ย!!!!!
กลับกันเลยต่างหาก ...
หลังจากตัดผมได้ไม่ถึงอาทิตย์เท่านั้นแหละ
มีคนมาจีบซะงั้น 555555555
,,เรื่องมันยาวนะ ,,
ปอลอ. ถ้ารั่วอยากรู้รายละเอียด กรุณาสอบถามมะปราง ฮ่าๆๆ
11 gennaio .:: เรื่องของ "ผม" ::.ก็ ตัดผมไปแล้ว .... ..
มีแต่คนถามว่า ตัดทำไม? เสียดายผม
กุละอยากจะตอบกลับไปเหลือเกิ๊นว่า...
คิดเหรอว่าชั้นไม่เสียดาย!!!
ประเด็นคือ ,,,
เวลาคนตัดผม มักจะมีผู้จริงใจทักว่า " อกหักเหรอ? "
ทำไมวะ? กุไม่อกหักนี่ตัดผมไม่ได้เลยไง??
อย่างงี้ถ้าใครไม่เคยอกหักเลย ...
ผมคงยาวจนล้อมโลกได้หลายๆรอบอย่างงั้นเหรอ?
...ลำบากแย่ ฮ่าๆๆๆๆ...
เหตุผลจริงๆที่ตัดผมเหรอ?
มันมีหลายอย่างอยู่นะ....อืมมมมม
มันเกิดจาก : มีแต่คนด่าว่า มึงง่ะมีผมทรงเดียว .. เจ็บจี๊ดดด!! ฮ่าๆ
มันเกิดจาก : ผมยาวมาตั้งเกือบ3ปีละ เปลี่ยนบ้าง
มันเกิดจาก : ตัดผมมันเสียตังน้อยกว่าดัดผม 555
มันเกิดจาก : วันนั้นคิดจะดัดแล้ว แต่ดัดผมมันเสียเวลานานนนน
มันเกิดจาก : ..............กุคิดอะไรไม่ออกแล้ว ตัดแม่งเลย ฮาาาาาา
((ความจริงอกหักก็แอบมีส่วนบ้าง แต่ไม่ใช่สาเหตุหลัก 555))
26 dicembre .:: หยุด ::." หยุด *
ทุกอย่าง .. .
ทั้งหมด .. .
ที่เกี่ยวกับเทอ
,, ไว้ที่คำว่า "เพื่อน" ..
เหมือนเดิม ~
(( ปอลอ. ที่ผ่านมา ที่เทอทำให้...กุคงคิดไปเองมั้ง! )) 18 dicembre .:: ความรู้สึกแบบนี้... ::.
ถึง...นายเพื่อนสนิท
07 dicembre .:: สถานการณ์ปัจจุบัน ::. ไม่ได้จะพูดเรื่องการเมือง...ไม่ต้องรีบปิดหนีหลังจากเห็นชื่อหัวข้อ
*การเขียนspaceวันนี้ก็เหมืนกับการเขียนdiaryให้ตัวเองอ่าน*
ขณะนี้ .. อายุ 21 แล้ว ~ ยังไม่รู้สึกว่าตัวเองโตซักเท่าไหร่
ขณะนี้ .. ได้ D+ มาประดับtranscriptอย่างภาคภูมิใจ 1 ตัว
ขณะนี้ .. เกรดเฉลี่ย 4 เทอมยังไม่ถึง 3 เลย
ขณะนี้ .. ก็ใกล้จะจบปี 2 แล้ว ยังไม่มีแฟนหรือคนมาจีบซักคน (ฮา!!)
ขณะนี้ .. เริ่มระแวงแล้วว่ากุจะเรียนเสดสาดไปทำไม
แล้วกุจะมีงานทำจริงเหรอ?
ขณะนี้ .. อยากย้อนเวลาได้แล้วกลับไปเรียนเอแบค..
เพราะที่เอแบคมี*นาย* 55
ขณะนี้ .. มีความสุขมากกับการที่ชีวิตนี้ได้รู้จักเพื่อนๆ "รั่ว"
ขณะนี้ .. เริ่มระแวงกับความเปนเพื่อนเมื่อเพื่อนเมา..
เพราะอ้วกไม่เคยรักเราจริง ฮาาา
ขณะนี้ .. เริ่มสำนึกได้ว่าไม่น่ากระแดะลงเรียน
หลักเสดversionภาษาอังกิดเลย
ขณะนี้ .. ฤดูสอบเริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้อีกแล้ว
และเราก็ไม่เคยมีความพร้อมที่จะเผชิญหน้า
ขณะนี้ .. ติดinternetและหนังไต้หวันอย่างหนัก
หมอวิจัยว่าอาการถึงขั้นโคม่า!!
ขณะนี้ .. บ้าดาราคนนั้นอย่างหนักที่สุด
หมอบอกว่ายากเกินจะเยียวยา!!
ขณะนี้ .. อยากมีแฟนเป็นทอมแล้ว ฮ่าๆๆๆ
(หมอบอกว่าเป็นผลจากผู้ชายแท้นั้นหายากมากกก -*-)
ขณะนี้ .. ทุ่งรังสิตหนาวไม่มากนะ..แต่หนาวชิบหายยยย
ขณะนี้ .. เริ่มรู้สึกแล้วว่า ที่พิมพ์ไปทั้งหมดด้านบนนั้น ไร้สาระมาก!
15 novembre .:: ใคร? ::. วันนี้ มิสลิตา..ออกเดินทางจากมหาลัย เพื่อไปจตุจักร
ตามเวลานัดแล้ว ต้องไปเจอเนยเวลาบ่ายโมง
จึงออกจากมหาลัยอย่างรีบร้อน
ด้วยเวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว
  แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...
ไปถึงสวนแล้ว..โทรหาเนยให้มาเจอกันที่รถใต้ดิน
เนยแม่งไม่รับโทรสับ -*-
ทำให้มิสลิตาต้องเดินวนรอบสวนเพื่อพยายามหามัน
เป็นเวลาครึ่งชั่วโมงพอดีเป๊ะ ร้อนโคตรๆ เหนื่อยชิบหาย
 แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็น...
ระหว่างทางตอนที่อยู่บนรถตู้..คนขับขับซิ่งโคตร
 เรื่องมันก็ไม่เกี่ยวกับคนขับ ((ครืด~ครืด)) มือถึอมิสลิตาสั่น
"ฮาโหล"...รับโทรสับ
"ครับ"...เค้าพูดมา
"ค่ะ"...เราก็ตอบไป
"แค่นี้นะครับ"........
แล้วมันก็วางโทรสับไป!!!!
เฮ้ย!!!
มึงเป็นใคร?!?!
30 settembre .:: ความรู้สึก ::.
แ อ บ ช อ บ 07 agosto .:: Thammasat Today ::.
" C o N c e R T " * *
► ETC
► Jetset'er
► The Ritch Man Toy
► 7th Scene
★ Lipta ★★★ ! !
❤ G R o o V E R i d e R s !!! ❤❤
อ๊าาาา
 Groove เล่นสดมันส์ที่สุดในโลก!!!  ฝนตกปรอยๆ
 ...ได้บรรยากาศ...บวกกับเพลง "เธอทั้งนั้น"...ทำให้ชักเริ่มอยากมีแฟนละ
 **ฮ่าๆๆๆ  ตอนนี้ , , เหนื่้อย...เหนื่อย
 03 agosto .:: W h y ? ! ::. ก็แค่สงสัย...
ว่าทำไมถึงได้อยากกลับมาคบกัน ~ ~
และอะไรทำให้ตัดสินใจแบบนั้น *
ถ้าเป็นเพราะแค่..เธอเหงาและไม่มีใคร , , ,
, , , ฉันคงไม่ดีใจนัก
แต่ถ้าหากว่าที่ขอนั้นเป็นความรู้สึกของเธอจริงๆ
ฉันคงต้องขอโทษ..ที่ตอบตกลงไม่ได้
ไม่ใช่เพราะไม่รัก..
แต่ที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ มันดีมากๆแล้วจริงๆ...
กลัวว่ามันจะเปลี่ยนไป*ถ้าเรากลับไปคบกันอีกครั้ง
"...หวังว่าคงจะข้าใจนะ..." <3
ปอลอ. เธอไม่ได้ทำให้ร้ายจิตใจฉัน..ตรงกันข้าม ฉันดีใจมากกว่าที่ได้ยินคำนั้น
เพียงแต่ความรักไม่ได้จำกัดแค่สถานะ"แฟน"เท่านั้น แบบนี้ก็รักกันได้นี่ ^^ เนอะ!
เลิกคิดอะไรที่มันบั่นทอนจิตใจตัวเองซะที มันทำให้ฉันรู้สึกแย่ และรู้สึกผิดด้วย เข้าใจ๊? 15 giugno .:: I n M y " Q u o t a t i o n M a r k " ::.
M i s s L a l i t a S a i d s : . . .
.
.
.
.
.
" I ' m S o F * c k i n' B o r e d ! "
" เ บื่ อ ชิ ห า ย เ ล ย ย ยย !!! "
ช่วงนี้จะห่างหายไป เนื่องจากไม่รู้จะเข้ามาบ่นอะไรดี
เรื่องมากมายเกิดขึ้น...เรื่องมากมายเหล่านั้นคือ "ปัญหา"
แต่..เรื่องดีๆก็มีเกิดขึ้นอยู่บ้าง ไม่ใช่สิ เกิดขึ้นมากมายเช่นกัน
ก็อยู่ที่ว่าอยากจะจำเรื่องไหน....
บางครั้งเรื่องดีๆในวันนี้ อาจจะไม่ใช่เรื่องดีๆเมื่อเวลาผ่านไป
และเรื่องที่คิดว่าเลวร้ายในวันนี้ วันข้างหน้าอาจจะรู้สึกดีกับมันก็ได้
แล้วอย่างงี้....
"กูจะจำเรื่องไหนดีเนี่ย??"
  07 febbraio .:: เพิ่ง..จะ ::. เพิ่ง..รู้สึกเหมือนValentineปีที่แล้วผ่านไป
จะ..Valentineอีกแล้วเหรอ?
เพิ่ง..รู้จักกันแค่ไม่ถึงปี
จะ..เร็วไปมั้ยที่จะให้ความรู้สึกดีๆของฉันไป?
เพิ่ง..เข้าใจว่าการเป็นคนรอมันนานกว่าที่คิด
จะ..ทนรอได้นานแค่ไหน
เพิ่ง..รู้ว่าการทนอยู่กับคนที่เข้ากันไม่ได้มันลำบากใจมาก
จะ..รีบๆไปจากมันให้เร็วที่สุด!!
 เพิ่ง..สอบmidtermไป
จะ..สอบfinalอีกแล้ว
เพิ่ง..เรียนปี1แป๊บเดียวเอง
จะ..ขึ้นปี2แล้ว
เพิ่ง..เป็นน้องรหัสคนอื่นเค้าแป๊บนึง
จะ..ต้องไปเป็นพี่รหัสคนอื่นซะแล้ว
เพิ่ง..เก็บตังได้เล็กน้อย(จริงๆ)
จะ..ต้องเสียมันไปกับการเลี้ยงน้องอีก
เพิ่ง..เรียนรู้ว่าชีวิตมีอะไรใหม่ๆเข้ามามากมาย
จะ..เสียใจมั้ย? ถ้าไม่รีบๆตัดสินใจทำสิ่งที่อยากทำ
 อะไรๆหลายๆอย่างในชีวิต..
มันก็แค่..เพิ่งจะ..เริ่มต้นขึ้นเอง
ทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล.....เหลือเกิน...
 26 dicembre .:: เรื่องของเมื่อวาน ::. เวลาเที่ยงครึ่ง ณ หอC2 ห้องณาเอง
((ตื่อ ดือ ดึ๊ง!)) -->เสียงmsn
เนย: คุณนาย อยู่หอเหรอคะ?
ณา: ค่าาาา คนสวยล่ะคะ?
เนย: จ้า อยู่หอ...ไปข้างนอกกัน
ณา: ไปไหนอ่ะ?
เนย: ไม่รู้ดิ...สยาม
ณา: เอาจริงเหรอ การบ้านหลักเสดยังไม่ได้ทำเลยนะ
เนย: จริง เค้าทำแล้ว
ณา: เอามาให้ลอกดิ แล้วจาไปเปนเพื่อน เหอๆๆ
((อีนี่ดูเหนแก่ได้ยังไงไม่รู้เนอะ เหอๆ))
เนย: เอาดิ
ณา: อืมๆ งั้นเจอกานที่คิวรถตู้อนุเสาวรีย์
-----------------------------------------------------------
มาถึงสยามก็บ่ายครึ่งละ ก็เดินเล่นไปเรื่อยๆ
เหตุการณ์หลังจากนั้นดูปกติดีจนกระทั่งเดินทางมาถึงParagon
-----------------------------------------------------------
หลังจากที่เสียเงินที่สยามไปจำนวน(มาก)แล้ว
ก็เลยหาทางหลบร้อนเข้าไปเดินในParagon
เนยเจอเป้าหมาย...รองเท้าสีขาว
 ติดอยู่ที่ว่าราคา1490!!!เอาวะไปจับฉลากเผื่อได้ลด30% ผลปรากฎว่า...
ได้แค่10%เองง่ะ..เนยเริ่มหงุดหงิด
ณาบอกว่าไม่เปนไรน๊า ไปดูที่อื่นมั้ย?
ป่ะๆๆ Centralชิดลมก็ได้
เนยเกรงใจ..แต่ก็ไปว่ะ ฮ่าๆๆ
ซวยครั้งที่2 เพราะว่ามันไม่มีรองเท้ายี่ห้อนั้น!!
((แล้วเสียตังค่ารถไฟฟ้ามาเพื่อ??))
ไม่เปนไรๆๆๆ Central World อยู่แค่นี้เอง
อ่ะเดินไป.....................................
...............................................
((แอบเมื่อย..ก็กุเดินตั้งแต่บ่ายสองแล้วนี่หว่า..นี่มืดแล้ว!))
ก็เข้าไปในZen หารองเท้าคู่นั้นอย่างเอาเปนเอาตาย
ถ้ามันเปนคนก็คงไม่ต่างจากนักโทษที่ถูกตามล่าหรอกว่ะ เหอๆ
และก็ซวย!!! ครั้งที่3 เพราะว่าทั้งห้าง ไม่มีเลย!! ไม่มี!!
เอาไงล่ะ..เห็นตึกParagonอยู่..งั้นเดินกลับไปParagonละกัน(เฮ้อ!)
เมื่อถึงที่หมาย...พุ่งเข้าไปเลยค่ะ..ที่ร้านรองเท้าร้านนั้น
มองๆๆ......เอ๊ะ!รองเท้าสีขาวแม่งหายไปไหนวะ?
พอถามพี่เค้าก็บอกว่ามันไม่มีนะน้อง..คู่นั้นอ่ะเอาไว้โชว์
สินค้าจริงๆยังไม่มา...ฮะ? อะไรนะ? ยังไม่มีสินค้า? สาดดดดด!!
แล้วที่กุเดินวนไปมาเพื่อ?????? เพื่อความซวย?(อีกครั้ง)
วันนี้มัน"ซวย"จริงๆ!!!!
 ไม่เปนไร..ไปเอาคู่อื่นที่เล็งไว้ละกันนะเนย
 ดูนาฬิกา..เย้ยยยย! เริ่มดึกๆๆๆ กลับเหอะว่ะ
ก็ขึ้นรถตู้จากอนุสาวรีย์..เหนื่อย..เมื่อย.....
พอใกล้ๆจาถึงม. คนขับรถก็ถามว่า..
มีลงหออินเตอร์มั้ยคร๊าบ? (เนยกะณา: หออินเตอร์คือไรวะ?)
ปรากฎว่ารถตู้แม่งไม่เข้า ม. ก็เลยต้องลงกลางทาง สาดดด..
ถ้ากุรู้ว่าหออินเตอร์คือประตูเชียงรากกุก็บอกเมิงไปแล้วเซ่!
แล้วตรงนั้นหารถยากโคตรๆ เมล์29มานก็ไม่จอดตรงนั้น
Taxiก็ไม่จอดเพราะมานเปนป้ายที่ไม่ได้อยู่ติดถนน TT^TT
เนยกะณา: แล้วกุจากลับยังไงวะเนี่ย? รอไปซักพัก..
ดั่งฟ้าประทานของขวัญX'masชิ้นมีค่าที่สุด!
รถตู้NGVแวะมาจอดส่งคนลง!!!!!
ณาเนยพุ่งขึ้นรถเลยค่ะ...เและแล้วกุก็ไม่ต้องเดินกลับม.ตอน3ทุ่ม-*-
ขอบใจเนย..ที่ชวนกันออกไปเสียเงินและซวยด้วยกัน ฮ่าๆ
วันหลังไปอีกนะ..แต่ต้องตรวจดวงก่อนออกจากม.แล้วว่ะ - -"  |
" เ พื่ อ น ส นิ ท "
|
|
